Zoals de lezer kan zien, heb ik inmiddels het design van deze weblog weer een beetje kunnen aanpassen aan hoe het vroeger was. Ook heb ik voorlopig even een nieuwe header gemaakt op basis van een aardige standaardfoto van de provider, waarvan de kleuren wel mooi met die van deze weblog overeenkomen.

Technisch gezien zijn er nog wel wat dingen die niet helemaal goed functioneren en staan er nog een heel aantal logs dubbel. Ik zal proberen zelf nog wat dingen te verbeteren, de rest is grotendeels afhankelijk van de provider.

Wie nog wil weten hoe de hele verhuizingsellende van deze weblogprovider is ontstaan, kan dat nalezen in dit artikel op Webwereld: Web-log.nl verwijt TypePad misgelopen migratie

Allereerst wens ik alle lezers van deze weblog:

ZALIG KERSTFEEST!

Weblog

Wie hier al langer komt, zal het opgevallen zijn dat sinds een aantal maanden deze weblog helaas niet goed functioneert en o.a. ook de lay-out en vormgeving erg gebrekkig zijn.

Oorzaak hiervan is dat de provider van deze weblog-service is overgestapt van TypePad naar WordPress en dat dit enorme onvoorziene problemen heeft opgeleverd. Ik hoop dat deze spoedig verholpen zijn en dat dan ook deze weblog weer fatsoenlijk functioneert.

Urbi et Orbi

Terug naar de actualiteit: zoals hier een traditie is geworden ook deze keer weer even aandacht voor de pauselijke kledij tijdens de zegen Urbi et Orbi.

Dit jaar is paus Benedictus XVI niet voorgegaan in de mis op kerstochtend in de Sint Pietersbasiliek. Hij verscheen alleen aansluitend op de loggia van de basiliek voor zijn toespraak, de kerstwensen en de zegen.

Hij was daarbij gekleed in de pauselijke koorkledij, met de rode mozetta (schoudermantel) en de pauselijke staatsiestola – net als vorig jaar met Kerstmis. Dit is kledij zoals deze paus voor deze gelegenheid weer opnieuw had ingevoerd. Dit om daarmee onderscheid te maken met de liturgische kledij die tijdens de mis wordt gedragen, maar die hij zelf ook meerdere keren tijdens het uitspreken van de zegen Urbi et Orbi droeg.

.

In mijn vorige log over de boze brief van aartsbisschop mgr. Eijk maakte ik een vergelijking met methoden van de Nazi- en Communistische dictaturen. Zoals te verwachten viel die vergelijking niet bij iedereen in goede aarde.

Het is vaak not done, om niet te zeggen een taboe, om vergelijkingen met de Nazi-dictatuur te maken (opvallend genoeg liggen de toch niet veel minder afschuwelijke Communistische dictaturen een heel stuk minder gevoelig).

Ik maak die vergelijkingen echter bewust wel. Namelijk omdat zulke totalitaire dictaturen hebben laten zien hoe zowel hele gewone als hele ontwikkelde mensen tot (meewerking aan) de meest vreselijke misdaden hebben kunnen overgaan.

Als we dat vergeten, dan zijn alle offers die in die tijd gebracht zijn vergeefs geweest en zijn we gedoemd om in herhaling te vallen. Niet in precies dezelfde, maar vermoedelijk wel in vergelijkbare vorm.

Daarom moeten we wat toen gebeurde blijven vergelijken met wat nu gebeurt en moeten we kijken of en in hoeverre dat wat we nu doen overeenkomt met dat wat men toen deed. Zijn er overeenkomsten, dan is dat een alarmsignaal om nog eens heel goed stil te staan bij waar we mee bezig zijn.

Bij het herdenken van de Tweede Wereldoorlog bestaat vaak de neiging om de misdaden van de Nazi-dictatuur als een absoluut kwaad voor te stellen, dat bijna van buiten de aarde op ons af is gekomen. Dat maakt het wellicht ook makkelijker "hanteerbaar": het is zo vreselijk, maar tegelijk zo exceptioneel en buitengewoon dat het ook ver van ons af staat.

De Joodse filosofe Hannah Arendt heeft na de oorlog echter laten zien hoe "gewoon" en routinematig de uitvoering van deze grote misdaden eigenlijk was. Het enorme kwaad van de Jodenmoord is niet radicaal, maar banaal, het is een optelsom van talloze kleine, op zich vaak tamelijk onschuldig lijkende activiteiten van mensen die zich nauwelijks verantwoordelijk achtten voor het vreselijk totaalresulaat.

Het is dus van groot belang om te blijven vergelijken met wat er onder de vreselijke dictatuur, niet alleen van de Nazi’s, maar ook van de Communisten, gebeurd is, om daarmee hopelijk te kunnen voorkomen dat we weer in herhaling zullen vallen.

.

Op YouTube zijn heel veel onbenulligheden te zien, maar gelukkig maakt deze website ook de verspreiding mogelijk van beelden die wij anders niet zo gauw (meer) zouden hebben gezien. Bijvoorbeeld het volgende filmpje met bijzondere beelden van paus Pius XII:

&nbsp

&nbsp

Op de website van het Vaticaan staat sinds kort een prachtige 3-dimensionale presentatie van de catacomben onder de Sint Pietersbasiliek.

De Engelse versie hiervan is te zien via Vatican Necropolis

Middels deze presentatie kan een virtuele wandeling door de catacomben worden gemaakt, met als hoogtepunt een blik op het graf van Petrus.

Een aantal weken geleden stond in het Katholiek Nieuwsblad een grote foto van een operatie van een zwangere vrouw – nietsverhullend en naar mijn mening gewoonweg uiterst onsmakelijk.

Hier een indrukwekkende opname van klassieke katholieke hymne Panis Angelicus, gezongen door de dit jaar overleden tenor Luciano Pavarotti en zijn vader Fernando:

Het Panis Angelicus is een gezang, dat door de heilige Thomas van Aquino (1225-1274) is geschreven als de voorlaatste strofe van de hymne Sacris Solemniis, bedoeld voor de viering van Sacramentsdag.

De Latijnse tekst luidt als volgt:

Panis angelicus

fit panis hominum;

Dat panis coelicus

figuris terminum:

O res mirabilis!

Manducat Dominum

Pauper, servus et humilis.

Te trina Deitas

unaque poscimus:

Sic nos tu visita,

sicut te colimus;

Per tuas semitas

duc nos quo tendimus,

Ad lucem quam inhabitas.

Amen.

Een Nederlandse vertaling:

Brood van de engelen
wordt het broood van mensen;
Het brood van de hemel maakt
een einde aan de schaduwen;
O, groot wonder
dienaren, arm en nederig
nuttigen hun Heer.

U, God, drievuldig en xc3xa9xc3xa9n
zie, wij bidden U
Kom ons zo bezoeken
zoals wij U vereren,
leid ons langs Uw weg
waarheen wij willen gaan
naar het licht dat Uw woning is
Amen.